het vooruitzicht
De komende vakantie voert me naar Australië. De afgelopen jaren kon ik niet lang weg. Veel mensen hadden medelijden, want het was ondenkbaar voor hen een jaar of nog erger, een flink aantal jaren geen vakantie in het buitenland te kunnen vieren. Dat ik het niet als straf zag werd meewarig aangehoord. Dat wil niet zeggen dat ik niet wilde, dat wel, maar het kon nu eenmaal niet.
En nu kan het wel. Dus wordt het Australië, waar ik gelijk een dierbare vriendin kan bezoeken, die daar nu al twintig jaar woont. Een feest!
warm en nat
Ik kan me ongelooflijk verheugen op het warme weer. Maar ik weet ook dat als ik daar eenmaal ben het opeens ook wel erg warm kan zijn. Dan kan ik klagen over de hitte. Met de kou, die nu in mijn botten zit lijkt me dat helemaal niet erg en juist fantastisch. Ik zal laten weten of ik het over een week nog zo fantastisch vind. Daar komt bij dat het regenseizoen nog volop in gang is. Het zou een beetje zijn zoals in Nieuw Zeeland, het regent vaak, maar niet zo lang. Dagen zoals hier dat je opstaat met regen, de telefoonstem voorspelt ‘it’ll be a rainy day’ en je dan ook weet dat het de hele dag regent, zijn daar zeldzaam.
ik zal wel zien
Een vakantie waarin ik niks moet, blijven waar ik wil, doorgaan wanneer ik dat wil. Het is een heerlijk vooruitzicht. En het weer? Zoals overal op de wereld, het komt zoals het komt. Wat je er zelf van maakt is het belangrijkste. En op dit moment maakt het me helemaal niks uit. Ik zal wel zien.
